10 Ykr…
16 Aralık 2007, Pazar | 1 yorum var | Kategori : Fikirlerin Hürriyeti
Pazar günleri çalışıyorum bilindiÄŸi üzere…
Servisim olmadığı için her zaman çıktığımdan yarım saat önce evden çıkıp kısa bi yolculuktan sonra bi başka servisi bekleme alanına ulaşıyorum.
BeklediÄŸimiz yerde bi simitçi amcamız var…Ä°nanılmaz sevecen, hani hayattan beklentisi kalmamış sadece yaÅŸama gayesinde olan insanlar var ya, iÅŸte tam o sevecenlikte…
Gözleri masum bakıyor, hissediyorsunuz…
Bütün sınav haftasında iÅŸ okul arasında mekik dokurken simit yiyebilecek bir vakit bulabilmenin çok büyük nimet olduÄŸunu hissettim:) Ve NiÅŸantaşı simitçilerine 60 Ykr ödeyerek simitimi yedim…
Bu sabah, Güngören simitçisi amcadan aldım simitimi…
Kulağımda kendi sesimi bile duymayacak yükseklikte bir ÅŸarkıyla, “Günaydın, bir simit” dedim…
NiÅŸantaşı’ndaki 60 Ykr’lik simit fiyatını cebimde hazırlamıştım zaten, amcaya verdim, simitimi aldım ve kulağımdaki müzik eÅŸliÄŸinde servis alanına doÄŸru yürüdüm….
Amca önce arkamdan bağırmış, bangır bangır müzik duyana aÅŸkolsun…
Sonra karşıya geçmiÅŸ…Nefes nefese 10 Ykr’yi bana uzattı…
“Bende simit 50 kuruÅŸ kızım, hakkın kalmasın” dedi…
Ne diyeceÄŸimi bilemedim, niye zahmet ettiniz o kadar dedim…
Seslendim duyuramadım deyince, gözlerim doldu…
10 kuruşu aldım.
Amca bıraktığı simit arabasının yanına doÄŸru yürümek için karşıya geçti…
Elimdeki simite baktım, kokladım…
Bu dünyanın da…
Kendimizi yıpratmanın da…
Bu kadar acımasız olmanın da…
bir anlamı var mı?
yok…
simiti çayla yiyip, tekrar düşündüm…
hayatı bu kadar yitirmenin anlamı gerçekten yok.
teşekkürler, simitçi amca.
ne güzel yazmışsın, ne güzel anlatmışsın… aslında beklentisizlik deÄŸil, beklentilerin büyüklüğü insanı huzursuz ediyor. kazanılan her baÅŸarı, bir sonraki neden olmasın dedirtiyor? cebinde 10 kuruÅŸu olmayan da her gece o bar senin bu benim bar diye harcayanda sorduÄŸun zaman genellikle mutsuzum der. Birisi yaÅŸadığı ve çalışabileceÄŸi için şükretmez, diÄŸeri sahip olduÄŸu serveti neden arttıramadığına hayıflanır. elindekilerle yetinmeyi bilmesi lazım insanın, yolun sonu görünmeden yoldakilerle güzel geçirmek lazım :)