7′den 8′e çıkan bir rakamla gelen ağırlık kaç gram olur ki?
19 Aralık 2007, Çarşamba | 3 yorum var | Kategori : Fikirlerin Hürriyeti
7′den 8′e yükselen bir rakamla gelen ağırlık kaç gram olur ki?
gibi absürd bir baÅŸlık koydum…Belki de hissiyatımın fazla karışıklığı itti beni bu baÅŸlığa. Hemen yanılgıya kapılmayın, tabii ki bir yeni yıl yazısı bu kadar karmaşık devam etmeyecek…
Rüya gibi geçen 2007′nin ardından son günlerinde yaÅŸadıklarım üzerimde garip etkiler bıraktı… Ama herÅŸeye raÄŸmen, “Simitçi Amca”yla yaÅŸadığımız o kısa süreli olayın ardından hayata daha farklı bakıyorum..(bkz:bir önceki yazım)
Bu yazı beni tanımayanlar dahil herkesin kendini sorgulaması için vesile olsun deyip, olaya giriyorum dostlar!…
Zaman, herkesin evinin duvarındaki, kolundaki hatta cep telefonundaki saatlerde aynı saat dilimi üzerinde ilerlese de akrep ve yelkovanın ilerleyiÅŸi hepimize farklı yaÅŸanmışlıklar getiriyor. 2007′nin belki de çoÄŸu kiÅŸi için önceki yıllardan farkı yoktu, ya da çok farkı vardı kim bilir..
Benim için oldukça yoÄŸun bir yıldı…Hürriyet yoÄŸunluÄŸu, kiÅŸisel ego tatminleri, libido yükseliÅŸleri=)…
Neler yaşadım bir hatırlayalım?
*Sanırım en heyecan vereni, belki de bu blogu oluÅŸturma sebebim olan, http://www.googlebizelogoyapsana.com/ gibi inanılmaz zekice bir fikri ortaya koyan, Muammer, Özgür, Cihan ve Oktay’la tanışmamdı… Teeee, dünyanın bir ucundaki Google yetkililerine seslerini duyurup Türkiye için özel bir logo yaptırmayı baÅŸaran insanlar, onlar kahramanlarım benim=) Gelecekte de desteklerine ihtiyacım olacak…2007′nin Türkiye için önemli insanları onlar belki de yaÅŸanacak zamanlar için…(Daha çok haber yapacağız…)
*Bir ömre sığmayan ama bir ömür hatırlanacak güzel zamanlardı…22/6
Bir tarih, neler deÄŸiÅŸtirebilir? Çok ÅŸey…
Hayata bakış açınızı bile…Hatta, hayatı ne kadar küçük gördüğünüzü hatırlatır. Dünyanın bir fanus olmadığını, aslında koca bir evrende yalnız olduÄŸumuzu!…
Hayata sıkı sıkı baÄŸlanma nedeninizin aslında hiçbir zaman var olmadığını, ve aslında öyle bir nedenin de olmadığını gördüm. HerÅŸeyin öz’üne sahip olmanın hayat için tehlikeli olduÄŸunu öğrendim. Büyük üstadın yıllardır üstüne basa basa söylediÄŸi ve aslında benim hiçbir zaman gerçekten anlayamadığım, algılayamadığım “Basit YaÅŸamak” terimini keÅŸfettim…
“…saatin, sadece saati gösterecek,
telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın,
küçük bir not defteri olacak ‘bilgini’ en hızlı ’sayan’.
basit yaÅŸayacaksın, basit. sanki yaÅŸamın bir gün sona erecekmiÅŸ gibi basit…”
*herÅŸeyin unutulabileceÄŸini ama bir ömür neyin özlenebileceÄŸini özümsedim sonra…
*Etrafımızdaki insanların, acı olsa da yüzümüze gülmelerinin bir nedeninin olabildiğini de gördüm. Nedensiz sevilmeyeceğinin, çıkarların hırsları tetiklediğini, insanın ruhunu acıta acıta o hırsların egolarla bütünleşip, tehlike arzettiğini, ve bu arzın aslında hep hayatta kol gezdiğini hatırladım.
*bir anda kendimi dünyanın bir ucunda Åžanghay’da buldum:)üstelik bir ayın yarısını dünyanın o ucunda geçirdim…
Ä°nanılmazdı…
*Dünyanın bir ucundan döndükten hemen sonra, (evet tarihini de hatırlıyorum) 30 Kasım 2007′de Isparta’da bir uçak kazası oldu…Acıydı sonuçları ama benim için bambaÅŸka sonuçlar doÄŸurdu…CERN (Avrupa Nükleer AraÅŸtırma Merkezi) denilen bir yerle tanıştım. Elbette çok uzun yıllardır var olan bir merkezdi ama tehlike ne demek göstermiÅŸti bana… Evrenin oluÅŸumunu araÅŸtırıyordu o uçakta yaÅŸamını yitiren fizikçiler ve CERN’de görev yapıyorlardı…
2008 gizemli bir yıl olacak benim için kim bilir belki o deneye ÅŸahitlik ederim…(Prof. Engin Arık ve öğrencilerinin ruhuyla..Başımız saÄŸolsun)
*Bir de ödül aldım…Türkiye’nin bütün üniversitelerine açık olan binlerce gazeteci adayının yarıştığı Genç Ä°letiÅŸimciler Yarışması’nda ikincilik aldım. Mermerden heykel üzerine kazınmıştı adım…Hilton’da onlarca kiÅŸilik protokolde gururla aldım ödülümü, ve gördüm ki hayat en acı zamanlarında bile hak ettiÄŸi insanlara gururu hatırlatıyor!…
Ödülün iki güzel yanı vardı,
Biri mutluluk, sevdiklerinin ve seni sevenlerin mutluluğunu nedensizce paylaşması,
diÄŸeri de mutluluÄŸu paylaÅŸamayan insanların varlığının hatırlanması…
*ve bayramlar…
güzel zamanlar:)
herkesin birbirine sarıldığı, herÅŸeyin (!) unutulabildiÄŸi tek derdin kavurma piÅŸse de yesek, ooo baklava harika olmuÅŸ annecim deyip baklavaya yumulmanın dayanılmaz zevkinin yaÅŸandığı bayramlar…
(mutlu bayramlar bu arada…:)
ve 2008…
2008′de daha fazla yazacağım…
Daha fazla anlatacağım…
Çünkü artık inanıyorum ki,
anlatmadan yaşanmıyor:)
Mutlu Yeni Yıllar,
Mutlu Bayramlar…
*bu yazıya ilişkin fotoğrafları www.flickr.com/yelizoz
adresinden görebilirsiniz:)
ÅŸu bayram günü ilaç gibi gelen iki güzel yazını okudum, umarım 2008′de daha çok yazarsın :)
ÅŸahane bayramlaaar :D
ps. Bu arada blogumda bloguna link vermek istiyorum ben ;)
tabii ki link vermen mutlu eder beni:)
Güzel yazıyorsun. Ne de olsa gazeteciyim olsun o kadar desene :) Hadi kolay gele …