ÅŸimdi burada oturup uzun uzun çocukluÄŸumdaki bayramlar diye baÅŸlayan cümleler kurmayacağım…

henüz 21 yaşında olduğumu düşünürsek çocukluğum öyle çok da uzak tarihlere rastlamıyor zaten:) (bazıları için hala çocuk olmayı sürdürüyorum keza..)

bu satırları haber kaynağımı beklerken yudumladığım kahvemi tüketirken yazıyorum…

taksim, istiklal caddesi’ndeyim.

otomobilden indiÄŸimden itibaren acaip bir kalabalıkla karşı karşıyaydım…Atatürk heykelinin önünde duran insan figürleri yerini almış, sanki sadece bayramda buluÅŸuyormuşçasına seviÅŸgen çiftler kol kola istiklalde turlamaya baÅŸlamış, tikican ablalar aÄŸabeyler piyasa mekanlarına kurulmuÅŸ…

elimde çantalarım bayramda çalışmanın arka planını düşünmeye baÅŸladım…

kaç yıldır hürriyetteyim?

2004 eylül’dü kapıdan içeri girdiÄŸimde…

2008 eylül’ün son demlerindeyiz…

bu demek oluyor ki ben tam 4 yıldır bayramlarda çalışıyorum…

tabii sadece ben çalışmıyorum:)))

bu sabah hürriyet’in kapısından içeri girerken garip bir duygu hissettim…o kadar normalleÅŸmiÅŸ ki bayramda çalışıyor olmam sanki hürriyet için giydim bayramlıklarımı, makyajımı hürriyet için yaptım, hürriyet için bayramın o güzel psikolojik ahvaline kendimi kaptırdım…

kapıda baÅŸladı bayramlaÅŸmalar, güvenlikçisinden yazı iÅŸleri müdürü’ne kadar herkes o kadar sıcaktı ki…

“istihbarat servisi”nden içeri girdiÄŸimde enerjim tavan yapmıştı…

“Gel bakalım küçük kız bayramlaÅŸalım” dedi müdürüm.. sonra kulağıma eÄŸildi “üzgünüm büyümeyeceksin burada” dedi gülüştük, bayramlaÅŸtık…

ve peÅŸi sıra bayramlaÅŸmalar….

arkasından her zamanki gazete trafiÄŸi, gündem telaşı…

haberler, röportajlar…hangi siyasi bayram namazını nerede kıldı ve daha birçok ÅŸey…

tabii bayram çikolatamızı da yedik onu da es geçmiyorum:)

bunca karmaÅŸanın, kaosun ortasında hürriyet’te çalışmak büyük bir zevk dostlar, hürriyet ailesinde bulunmak da ayrıcalık…

bunu hissediyorum…

en sevdiğim beyaz çikolata tadında geçsin hepimizin bayramı!=)