Erasmus olmalı mı olmamalı mı? yazısına yapılan yorumlar http://fikirlerinhurriyeti.com/erasmus-olmali-mi-olmamali-mi/ Herkes İçin Hürriyet! Thu, 02 Sep 2010 06:27:21 +0000 http://wordpress.org/?v=2.9.2 hourly 1 merve gürses tarafından http://fikirlerinhurriyeti.com/erasmus-olmali-mi-olmamali-mi/comment-page-1/#comment-83 merve gürses Fri, 22 May 2009 19:09:29 +0000 http://fikirlerinhurriyeti.com/?p=380#comment-83 Bir adım ötendeki kampüse gitmek için offlayıp pöflerken dünyanın herhangi bir yerindeki başka memleketlerin izini bulmak havasını solumak için garip heyecan kostümlerine bürünerek haydi bana eyvallah diyebiliyormuş insan =)) Az buz değil, dile kolay 6 ay! Özlemle dolup taşsan, bir görüp döneyim desen sevdiklerini, yakın bile olsa o uzak diyar memleketleri, geri gelirsen sarılırsan bir kere annene kopup geri dönemezsin ki o şehre... Şimdilik başındayım bu yolun, henüz kabulüm bile gelmedi, hibem dahi belli değil ama ben de başarımla, isteğimle eh biraz da (!) evrenin o akıl sır erdirilemez oyunuyla, Yunanistan'da erasmus hikayesinin kahramanı olma şerefindeyim. Dibimizde bir ülkede okumanın neresi ne kadar zor olabilir ki diye düşünenlere (bunlardan biri de bendim!) dil faktörünü anımsatan Eda'ma minnetim var, sayesinde şimdiden Yunan alfabesini ilkokul zamanımızdaki gibi yaza çize sile kıza hatim etmeye çabalamaktayım. "Sen benden hızlı çıktın!" diyor bana, ama dedim ya; sayesinde heyecanım boşa gitmiyor, hazırlıklar içindeyim. Mutfağını sordum geçenlerde, "Sağlıklı besleniyorum" dedi, Ege işte, her yerden zeytinyağı fışkırıyor hayali canlanıyor gözümde. Çeşit çeşit ot... Enfes bir hava... Hem o havada okula yürüyerek gidebilmek?? İşte en çok buna özendim, en çok bu yüzden takdir ettim kendimi, iyi ki buraya gidiyorsun diye. Okullarımız farklı, ben Atina'nın sahil kesimi sayılan Pire'de kalacağım ama fotoğraflarına şimdiden baktım bizim buralar gibi :) Eda gibi okula yürüyerek gitmek, sahilde tek başıma kalıp gökyüzünün nereden bakarsam bakayım aynı göründüğüne şaşmak istiyorum. Eğitime verdikleri önemi ve gösterdikleri sabrı ancak oraya gidince net olarak görebileceğim sanırım, ama şunu açık yüreklilikle söyleyebilirim ki; sevgili okulumun kooridinatörleri ve erasmus ofisi çalışanları ne kadar "aman giden sayısı azalsın" diye sorulan sorulara sessizlikle cevap verseler de, sessizlik yerine kimi zaman saçma bahaneler türetseler de hatta buhran dönemleriyle çakışıyorsa sizi tersleseler de; Avrupa'daki kurumlar misafir öğrenci görmeye çok istekliler. Karşı kurumdan yazıştığım profesörün maillerime yarım saat içinde dönmesi, Türkiye'de yapılacak (alanım olan) uluslararası tekstil konferansında benimle görüşmek istemesi, her türlü soruma olağanca açıklıkla cevap vermesi bu tezimin bir ispatı sanki. Geçen gün çekmecemden bir şey almaya çabalarken oturduğum bürositin gazabına uğrayıp sendeledim, kafamı kaldırdığımda kütüphanemde en alt rafa terk edilmiş bir "İpek Ongun" kitabıyla adeta burun buruna geldim. Adı ne olsa dersiniz? Tabii ki her genç kızın mutlulukla okuduğu seriden "Kendi Ayakları Üstünde"! Evet evren beyciğim dedim, bakınız oyunlarınızın ardı arkası kesilmiyor... Şimdilik, kaygılarıma heyecanla rengarenk granüller serpiştiren erasmus hayali, ben zoraki mühendis adayına bu duyguları yaşatıyor. Git' meyi aklına koyup, yüreğini yola vuran herkese sevgilerle... Bir adım ötendeki kampüse gitmek için offlayıp pöflerken dünyanın herhangi bir yerindeki başka memleketlerin izini bulmak havasını solumak için garip heyecan kostümlerine bürünerek haydi bana eyvallah diyebiliyormuş insan =)) Az buz değil, dile kolay 6 ay! Özlemle dolup taşsan, bir görüp döneyim desen sevdiklerini, yakın bile olsa o uzak diyar memleketleri, geri gelirsen sarılırsan bir kere annene kopup geri dönemezsin ki o şehre…
Şimdilik başındayım bu yolun, henüz kabulüm bile gelmedi, hibem dahi belli değil ama ben de başarımla, isteğimle eh biraz da (!) evrenin o akıl sır erdirilemez oyunuyla, Yunanistan’da erasmus hikayesinin kahramanı olma şerefindeyim. Dibimizde bir ülkede okumanın neresi ne kadar zor olabilir ki diye düşünenlere (bunlardan biri de bendim!) dil faktörünü anımsatan Eda’ma minnetim var, sayesinde şimdiden Yunan alfabesini ilkokul zamanımızdaki gibi yaza çize sile kıza hatim etmeye çabalamaktayım. “Sen benden hızlı çıktın!” diyor bana, ama dedim ya; sayesinde heyecanım boşa gitmiyor, hazırlıklar içindeyim. Mutfağını sordum geçenlerde, “Sağlıklı besleniyorum” dedi, Ege işte, her yerden zeytinyağı fışkırıyor hayali canlanıyor gözümde. Çeşit çeşit ot… Enfes bir hava… Hem o havada okula yürüyerek gidebilmek?? İşte en çok buna özendim, en çok bu yüzden takdir ettim kendimi, iyi ki buraya gidiyorsun diye.
Okullarımız farklı, ben Atina’nın sahil kesimi sayılan Pire’de kalacağım ama fotoğraflarına şimdiden baktım bizim buralar gibi :) Eda gibi okula yürüyerek gitmek, sahilde tek başıma kalıp gökyüzünün nereden bakarsam bakayım aynı göründüğüne şaşmak istiyorum.
Eğitime verdikleri önemi ve gösterdikleri sabrı ancak oraya gidince net olarak görebileceğim sanırım, ama şunu açık yüreklilikle söyleyebilirim ki; sevgili okulumun kooridinatörleri ve erasmus ofisi çalışanları ne kadar “aman giden sayısı azalsın” diye sorulan sorulara sessizlikle cevap verseler de, sessizlik yerine kimi zaman saçma bahaneler türetseler de hatta buhran dönemleriyle çakışıyorsa sizi tersleseler de; Avrupa’daki kurumlar misafir öğrenci görmeye çok istekliler. Karşı kurumdan yazıştığım profesörün maillerime yarım saat içinde dönmesi, Türkiye’de yapılacak (alanım olan) uluslararası tekstil konferansında benimle görüşmek istemesi, her türlü soruma olağanca açıklıkla cevap vermesi bu tezimin bir ispatı sanki.
Geçen gün çekmecemden bir şey almaya çabalarken oturduğum bürositin gazabına uğrayıp sendeledim, kafamı kaldırdığımda kütüphanemde en alt rafa terk edilmiş bir “İpek Ongun” kitabıyla adeta burun buruna geldim. Adı ne olsa dersiniz? Tabii ki her genç kızın mutlulukla okuduğu seriden “Kendi Ayakları Üstünde”! Evet evren beyciğim dedim, bakınız oyunlarınızın ardı arkası kesilmiyor…
Şimdilik, kaygılarıma heyecanla rengarenk granüller serpiştiren erasmus hayali, ben zoraki mühendis adayına bu duyguları yaşatıyor.

Git’ meyi aklına koyup, yüreğini yola vuran herkese sevgilerle…

]]> Ömer Zahit Kara tarafından http://fikirlerinhurriyeti.com/erasmus-olmali-mi-olmamali-mi/comment-page-1/#comment-82 Ömer Zahit Kara Fri, 22 May 2009 18:51:48 +0000 http://fikirlerinhurriyeti.com/?p=380#comment-82 Arkadaşımız Edanur'un yazısını hiç sıkılmadan zevkle okudum. Sanki bilmediğim bir yere gezmeye gidecekmişim ve önceden orası ile ilgili bilgiler alıyormuşum heyecan dolu okudum yazıları. O sakin ve huzur dolu sahil kasabasında sevdiğim insan ile elele yürümek istedi canım birden.. O derece etkilendim doğrusu. Teşekkürler gerçekten :) Arkadaşımız Edanur’un yazısını hiç sıkılmadan zevkle okudum. Sanki bilmediğim bir yere gezmeye gidecekmişim ve önceden orası ile ilgili bilgiler alıyormuşum heyecan dolu okudum yazıları. O sakin ve huzur dolu sahil kasabasında sevdiğim insan ile elele yürümek istedi canım birden.. O derece etkilendim doğrusu. Teşekkürler gerçekten :)

]]>