Aslında birçoÄŸunuzla yelizoz.blogspot.com aracılığıyla tanıştık. Güzel haberler önerdiniz, güzel haberler hazırladık ve o güzel haberler Hürriyet’te en güzel haliyle yayınlandı :)

yelizoz.blogspot.com geçen hafta blogger’a gelen yasakla kapandı. Ä°lk baÅŸta bütün yazılarımın silinmiÅŸ olabileceÄŸi ihtimali üzerine kriz geçirdim…Ama saÄŸolsun teknoloji onu da halletti. Bütün blogu buraya taşıdım.

***

Bu süreçte bir kamuoyu yoklaması yaptım. Etrafımdaki insanlarla sanal dünya üzerine sohbetler ettik.

**

Geçen hafta yazdığmı global kriz yazısına geri dönüş çok fazla oldu. Türkiye, artık krizle “Hamdolsun” diyerek mücadele ediyor…

**

AkÅŸam Gazetesi yaklaşık 100 kiÅŸiyi iÅŸten çıkardı. Hamdolsun 100 kiÅŸi artık iÅŸsiz!…

Hatta o iÅŸsizler kervanına katılan çok sevdiÄŸim bir arkadaşım iyi derecede Ä°ngilizce ve Fransızca biliyor. Muhabirlik ve editörlük deneyimi var. MesleÄŸe dair geçirmesi gereken tüm süreçleri geçirmiÅŸ. Ve bu insan 29 yaşında iÅŸ-siz kaldı!…

Tabii anlattığım durumun ilk ve tek örneği değil.

***Peki biz Hürriyet’te nasıl bir tablo çiziyoruz?

Kim ne derse ne düşünürse düşünsün Hürriyet özellikle TÃœSÄ°AD’ın çaÄŸrılarıyla hükümetin kriz önlemleri alması için haklı uyarılarda bulunuyor. Ancak nedense dolarım 1.70′i gördüğü saatlerde görülen Ergenekon duruÅŸması nedeniyle canlı yayınlar yapılırken BaÅŸbakan krize dair kaçamak cevaplarıyla bizleri hiiiiiiiç ÅŸaşırtmıyor!…

Kriz beni korkutuyor. 2 ay sonra Avrupa’ya eÄŸitime gidecek bir üniversite öğrencisi olarak çok çok korkutuyor. Gazeteci olarak iÅŸsiz kalma korkusu korkutuyor…

Bu noktada “Hürriyet’imi” düşünüyorum; özgürlüklerimi…

21 yaşında bir öğrenci olarak geleceÄŸimi düşünüyorum…Bana bırakılan geleceÄŸin nasıl da kirli olduÄŸunu görüp endiÅŸeleniyorum. Ve ne yapabilirim diye sorguluyorum. Ben kendi payıma düşeni gerçekleÅŸtirmek için ne yapabilirim?

Sanal dünya üzerine yaptığımız sohbetlerle her seferinde aynı noktaya geldik. Gazeteler artık yetmiyor!. Gazeteyi elimize alıp okumak artık nostaljik bir gereksinim…Her sabah kağıtları çevirirken hış sesini duyduÄŸumuz, köşe yazarını okuyabilmek için sıkışık otobüste bilmem kaç kere katladığımız gazeteler hayatımızın bir parçası. Ama cep telefonlarımız, blackberry’lerimiz, iphone’larımız “Nostaljik” deÄŸil güncel gereksinimlerimiz. 

Artık sanal dünya habercisi olmak heyecanlı…

Yolda yürüyen herkes hem potansiyel bir haber kaynağı hem de potansiyel bir haberci… Ve düşünen her birey aslında bir haber kaynağı…

Hergün tonlarca durumla karşılaşıyoruz, yeni insanlar tanıyoruz. 

Düşünce ve ifade Hürriyet’inin öneminin daha fazla hissedildiÄŸi ÅŸu günlerde Hürriyet’imizi tartışmalayız. Zaman zaman eleÅŸtirmeliyiz ama herÅŸeyden önemlisi yapıcı olmalıyız.

Gelecek bizim, sanal dünya senin- benim…