Aslında beni Neco’da iftar yapacağız diyerek kandırdılar!
Atladık YeÅŸim Sultan’ın (evet ikinci adı Sultan!) arabasına. Babam, annem, Yasu YeÅŸim ve ben ilk hedefimiz Neco’da kebap yemekti… Bir güzel yedik yemeÄŸimizi.
Ardından YeÅŸim tutturdu, haydi Sultanahmet’e! Ramazan’da Sultanahmet nasıl oluyormuÅŸ görecektik…
Kumkapı’ya kadar trafik akıyor. HerÅŸey normal…Kumkapı Geçidi göründüğü anda trafik baÅŸladı…Yaklaşık 1 saatlik zorlu yolculuÄŸun ardından Sultanahmet’teydik. Tamamen tesadüf eseri (kesinlikle tesadüf) bir park yeri  bulduk. Öndeki arabayla laflaÅŸarak YeÅŸim kaptı park yerini. Sultanahmet Camii’nin arka tarafına bakan bir yerdeydik. Hatta otoparkın içinden geçerek meydana ulaÅŸtık.
Aman Yarabbi! Bütün Türkiye mi Sultanahmet’teydi! Sultanahmet Camii’nin önündeki tüm banklar dolmuÅŸ, onu da geçtim yürünecek yollara bile halılar serilmiÅŸti…
Annemin elinden tutarak yürümeye çalıştım. Küçükken Cuma Pazarına giderdik annemle. O zaman da elini bırakmazdım, oldum olası aşırı kalabalık korkutmuştur beni.
Yerlere kilimler serilmiÅŸ, hatta çaydanlıklar bile gelmiÅŸti. Aslında minicik bardaklardaki çayın 2.5 (Ajda bardağı isterseniz 5 liraya kadar çıkıyor) liraya satıldığını düşününce çok da mantıksız gelmedi demlikle gelmek o da ayrı! Sultanahmet Camii’nin önünden geçerek Ayasofya’ya doÄŸru yürüdük. Ayasofya ile Sultanahmet Camii’nin ortasındaki fıskiye ÅŸaha kalmıştı! Bana Cenevre Leman Gölü’ndeki fıskiyeyi hatırlattı. Onun da etrafında insanlar durur, fıskiye bakar ve önünde fotoÄŸraf çektirir. Ä°ÅŸte o fıskiyenin minyatür halini düşünün! Herkes önünde durup fotoÄŸraf çektiriyor. Hatta fıskiyeye uzun uzun bakıp, bir de sigara içiyor!
En son Sultanahmet’e 3 yıl önce arkadaÅŸlarla gitmiÅŸtik. (Ä°ftar için) O zaman da kalaalıktı ama sanki bu kez daha da kalabalık geldi gözüme. Hafta sonu olmasının da etkisi olduÄŸunu düşünüyorum. Ama gel gör ki 3 yıldan bu yana hiçbir ÅŸey deÄŸiÅŸmemiÅŸ Sultanahmet’te! Hatta düşündüm düşündüm ÅŸu kocaman tepsilerde künefe satanlar bile aynı yerdeydi!:)
Bölgeye Wireless hizmeti sunan Fatih Belediyesi ekstra oturacak masa sandalye koyabilirdi diye düşünüyorum. Bir de bizim gibi ülkelerde ben yürüyüş yolu yapılmasını öneriyorum. Bir taraftan gidenler diÄŸer yandan gelenler, kalabalık, gürültü… Ä°nsan hiçbir ÅŸey anlamıyor.
Bir ara annemle babama bakıp, “Neredeyim ben?” diye sormak istedim…
Tam çıkış için ikna etmeye çalışırken, bir yerden müzik sesi çalındı kulağımıza. İçtiÄŸimiz közde kahvelerin tadı hala damağımızdaydı ki, bu kez babam çay ısmarlamayı önerdi! Müzik de YeÅŸim’in hoÅŸuna gidince kendimizi Türkmenistan AÅŸevi yazan bir konakla birleÅŸmiÅŸ restoran, çay bahçesi karışımı bir mekanda bulduk! Enteresan bir tarzı vardı mekanın. Normalde sohbetler yapılıyormuÅŸ konak bölümünde. Ne tarz sohbetler onu bilemiyorum tabii.
Biz oturduk çayımızı içerken sohbet etmeye çalıştık…(Gürültü tam gaz devam tabii)
Aileyle geçirilecek bir akÅŸam için dayanılıyor…
Ama ÅŸu an kalabalık gözlerimin önünden gitmiyor… Biraz da başım aÄŸrıyor…
EÄŸer,
Ramazan’da Sultanahmet’i görmeden edemem, o sıcak künefeden yemem lazım, üzerine közde Türk kahvesi olmazsa olmaz, çimenlerde çekirdek çitlemem lazım, kalabalığa da bayılırım derseniz Sultanahmet sizi bekliyor…
Ama benim gibi kalabalık üstünüze üstünüze geliyorsa ve aileyle gitmeyi de düşünüyorsanız tavsiyem hafta sonu Sultanahmet’ten uzak durun:)!
Notttttt: En son gittiğimde sucuk kokuları yayılıyordu dört bir yana. Sucuklu dönerler vardı. Bu sene eser kalmamış. Sadece normal dönerciler var, ağırlık tatlıcılarda:)